در گفتوگو
تقویت جوامع پویا در بریتانیا
در مناطق مختلف بریتانیا، جوانان به این باور رسیدهاند که میل آنها به خدمت به دیگران میتواند به نیرویی قدرتمند برای ایجاد جوامعی پویا و متحد تبدیل شود.
در مناطق مختلف بریتانیا، جوانان به این باور رسیدهاند که میل آنها به خدمت به دیگران میتواند به نیرویی قدرتمند برای ایجاد جوامعی پویا و متحد تبدیل شود.
مرکز جهانی بهائی — در جدیدترین قسمت از پادکست «در گفتوگو»، مهمانانی از بریتانیا به بررسی این موضوع میپردازند که جوانان، خانوادهها و مؤسسات چگونه میآموزند جوامعی پویا و پرنشاط ایجاد کنند؛ جوامعی که بر پایۀ احساس روزافزونِ مسئولیت مشترک نسبت به رفاه دیگران بنا شده است.
در محلههای شهری، جوانانی که در برنامههای بهائیِ آموزش اخلاقی و معنوی شرکت میکنند، فضاهایی را ایجاد میکنند که به آنها و همسالانشان امکان میدهد از مرزبندیها و تعصبات موجود عبور کنند و نسلهای جوانتر را نیز به رشد در محیطی عاری از جداییها و تعصباتِ بهارثرسیده دعوت میکنند.
در روستایی با ۵۰۰ نفر جمعیت در جنوبغربی اسکاتلند، یک گروه تئاتر در سطح محلی شکل گرفته است که جوانان را در اجراهایی با موضوعاتی مرتبط با رفاه جمعی مشارکت میدهد. انیسا مزیدیان، عضو یک مؤسسهٔ بهائی در سطح ملّی، اشاره میکند که نقطهٔ قوت این پروژه و برنامههای آموزشی مرتبط با آن در این است که روابط درون جامعه را بازتعریف و بازسازی میکند.
خانم مزیدیان توضیح میدهد که وقتی جوانان به این درک میرسند که «رفاه هر فرد در گرو رفاه همگان است»، از طریق مشارکت خود میتوانند نگاهی تازه به هویت و جایگاهشان پیدا کنند.
استیون آگاهی-مورفی (Stephen Agahi-Murphy)، که او نیز عضو یکی از مؤسسات بهائی در سطح ملّی است، میافزاید که نمونههای گوناگونی از پروژههایی که در این قسمت بیان شد را میتوان به منزلهٔ تار و پودهایی دانست که «در هم تنیده میشوند تا اجتماعی جدید را شکل دهند.»
دکتر آگاهی-مورفی اشاره میکند که الگوهای جدید زندگی جمعی که در جوامع مختلف در سراسر بریتانیا در حال شکلگیری است، «به ما کمک میکند تا تصور روشنتری از فضاهایی داشته باشیم که در آنها هم رفاه معنوی و هم رفاه مادی فراهم باشد و موانع موجود در مسیر پیشرفتِ اجتماع از میان برداشته شود.»
ورقا خادم، عضو هیئت مشاورین قارهای اروپا، با تأمل در این تحولات اشاره میکند که در زیر لایههای ظاهری این فعالیتها، تحولی عمیقتر در حال شکلگیری است. او میگوید: «آگاهی نسبت به نیازهای حقیقی افراد و گروههای مختلف در اجتماع در حال افزایش است.»
دکتر خادم اشاره میکند که این آگاهی، جوامع را قادر ساخته است تا به چالشهایی چون نیازهای آموزشی و مسائل مرتبط با سلامت و رفاه رسیدگی کنند و بهشکلی روزافزون با نهادها و سازمانهای محلی همکاری داشته باشند.
